سفری از زندگی به جاودانگی

نه مهر فسون, نه ماه جادو کرد
نفرین به سفر که هر چه کرد او کرد

تقریبا یک سال پیش بود. حس میکنم که لبانم, نه! تمام وجودم خشک 

است و گوش من در حسرت شنیدن فقط یک حرف از تو, اما افسوس. 

چنگ میزنم در نگاه های  خاطرات تا با به یاد آوردن لبخندت, خستگی 

ماسیده بر تنم را آرامشی بخشم.

چشمانم رنگین می شود,

از سایه ات

و نگاهم  از خاطره ات,  پُر 

صدایم می زنی

روی بر میگردانم

می دانم که نیستی

نفس نفس میزنم و واژه ها یکی بعد از دیگری گم میشوند و ناپدید و 

من در پلک های خیس خود سرگردانم.

چقدر واژه ها ناتوانند پدر.

..............................................................

این هم شعری بسیار کوتاه

 ....................................................

دوشنبه دوم مهر

نمی دانی که گوش من چه سان در زیر سایه عشق ، غرق شنیدن صدای شیرین تو شده است تا از باده ی این آهنگ سحر آمیز سر مست شود .

نمی دانی که کسی خسته در بیابان تنهایی غرق شده و قایقی که با هزاران امید برای این راه ساخته است را ، در میان امواج بی رحم زمانه به دست تقدیر داده است .

نمی دانی که از بیم خاموش کردن نوای آسمانی تو ، جرئت آن که نفس بر لب آرم یا قدم بر برگ خشکی نهم را ندارم .

نمی خواستی بمانی و با ساز تنهایی دلم بسازی ، گفتی قصد سفر به فردا ها را داری ، گل نازم ... من هنوزعاشق بودم .

برو ای دوست داشتنی من سفرت بخیر .

نمی خواهد بمانی ، نمی خواهم تو در میان تاریکی من حرام شوی . نمی خواهم مثل یک شمع بسوزی و برایم تمام شوی .

سحر دوشنبه نوزدهم شهريور

تا حالا شده که در چندين ساعت بطور مکرر از خونه بری

بيرون و برگردی تو, از طبقه ی اول بری طبقه ی دوم و بر

گردی طبقه ی اول بدون اينکه بدونی که دنبال چی هستی

و چه کار ميخوای بکنی. اينو بهش ميگن سر در گم بودن.

تا حالا شده که در کمتر از چند ساعت از اوج لذت خودت را

در قعر ناراحتی ببينی همراه با سر دردی که انگار تمومی

نداره. اينو بهش ميگن سقوط از عرش به فرش.

تا حالا شده که يک دفعه بری تو فکر  و متوجه بشی که

همين چند روز پيش بود که از شنيدن صدای خنده ی عزيزی

چنان غرق شور و شادی ميشدی که سر از پا نمی شناختی

و حالا اون صدا جاش رو داده به صدای هق هقی که ميخواد 

تمام تار و پودهای دلت رو از جا بکنه. اينو بهش ميگن خاطرات

خوش گذشته.

تا حالا شده که آداب و سنن چنان دست و پا گيرت بشه که 

تمام درها را بسته ببينی و دلت بخواد از ته دل فرياد بزنی اما

نتونی. اينو بهش ميگن بغض.

تا حالا شده که .........
اينا رو ميگن رسم روزگار

پ. ن.  با اميد خط ها را خواهم شمرد.

...................................................................................... 

شروع دوشنبه نوزدهم شهريور

پ.ن ۱.

اينجا امروز هوا ابری و بارانی ست و زمان  در گذر هميشگی و زمان چه خاطراتی که از خود باقی گذاشته. 

پ. ن ۲.

Koochlara soo sapmisham, yar galanda toz olmasin

عمر خود به باد کردم و بر تن خود بیداد کردم ، گفتی و فرمان نکردم ، درماندم و درمان نکردم .

عاجز و سرگردانم ، نه آنچه دارم دانم و نه آنچه دانم دارم .

به بهشت و حور چه نازم ، مرا دیده ای ده که از هر نظر بهشتی سازم .

در دل های ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر کشت های ما جز باران رحمت خود مبار .

به لطف ، ما را دست گیر و به کرم ، پای دار ، الهی حجاب ها از راه بردار و ما را به ما مگذار .

                       ( آمین یا رب العالمین )

  "سعید"                          

پنجشنبه ۸ شهريور

نوشته ی روی عکس ها

گفته بودم تو نباشی

در سرزمين سرخ احساس

روزنه ها هم مسدودند

و احاطه ام

در دريايی از سکوت

آشنا!

تو که باشی

نقطه ايی می گذارم و

باز از سر خط,

تا روزنه ايی جويم به رنگ

دير آشنا!

چه شکوهی دارد

لحظه ی گل دادن,

راز سرسبزی ما

...................................................... 

چهارشنبه ۷ شهريور

نوشته ی روی عکس

آشنا

ساليان است

بر بوم شب می نويسم,

مهتاب را با رنگ

و نقش ترا می زنم,

بر بوم زمان

دير آشنا

دل را در پرواز,

به سايبان دست های تو باخته ام

.................................................... 

سه شنبه ۶ شهريور

نوشته ی روی عکس
 

 ...................................................

دوشنبه پنجم شهريور

ترا در انتهای نور يافتم

در عطر افشانی گل ياس

و در پيوند با پرواز

با من از ترانه ی زندگی بگو

تا عشق را ترسيم کنيم

بر گلبرگ های محبت

و جاری بر درياچه ماهتاب

پرنده ی گمشده

مرا به تماشای آسمان ببر

به سحرگاه گل افشانی نور

به آشيان ستاره ها

و بخوان آرام, ترانه ی زندگی

که زمان ميگذرد بی پروا

پ.ن. با تشکر مجدد از دوست عزيز سعيد بخاطر پست بسيار زيبايی که نوشته بودند.